زيادى كه به آن نرسيده‌اند ، بسيار رنج‌آورتر و جگرخراش‌تر است . دراين زمان كه ما زندگى مىكنيم و دنيا گرفتار دو قطب قدرتمند است ، رنج عذابى كه سران آن كشورها بدان مبتلا هستند و نگرانىهاى جان‌فرسايى كه هر يك از دو قطب در مقابل قطب ديگر دارند ، قابل مقايسه با رنج‌ها و گرفتارىهاى قشرهاى متوسط حتى فقير نيست . رقابت آنان يك رقابت عملى نيست ، بلكه يك رقابت جانكاه است كه كمر هر يك زير آن خُرد مىشود ، گويى در مقابل هر يك ، يك گرگ درنده با دهان باز و دندان‌هاى تيز ايستاده و قصد شكار او را دارد . و اين رنج رقابت در همهء اقشار هست ، از ثروتمند و قدرتمند گرفته تا طبقات ديگر ، لكن هر چه بالا برود ، به همان اندازه درد و رنج رقابت بالا مىرود و آنچه مايهء نجات انسان‌ها و آرامش قلوب است وارستگى و گسستگى از دنيا و تعلقات آن است كه با ذكر و ياد دائمىِ خداى تعالى حاصل شود . آنان كه درصدد برترىها به هر نحو هستند ، چه برترى در علوم - حتى الهى آن - يا در قدرت و شهرت و ثروت ، كوشش در افزايش رنج خود مىكنند . وارستگان از قيود مادى كه خود را از اين دام ابليس تا حدودى نجات داده‌اند ، در همين دنيا در سعادت و بهشت رحمتند . در آن روزهايى كه در زمان رضا خان پهلوى و فشار طاقت‌فرسا براى تغيير لباس بود و روحانيون و حوزه‌ها در تب و تاب به سر مىبردند - كه خداوند رحمان نياورد چنين روزهايى براى حوزه‌هاى دينى - شيخ نسبتاً وارسته‌اى را نزديك دكان نانوايى كه قطعه نانى را خالى مىخورد ، ديدم كه گفت : « به من گفتند عمّامه را بردار من نيز برداشتم و دادم به ديگرى كه دو تا پيراهن براى خودش بدوزد ، الآن هم نانم را خوردم و سير شدم ، تا شب هم خدا بزرگ است » .